-
Mijn eigen tuinproject
Postzegeltuintje Ik weet nu, dat ik sta in een goede traditie. Het bouwen van een tuin is in de familie geen uitzondering. Al eerder vertelde ik over de zin voor projecten die in mijn familie bestaat, of ze nu onmogelijk zijn of niet. Dat geldt zeker voor het bouwen van een eigen tuin… Ik zag als kleine jongen op de Koekoeklaan hoe papa in de stromende regen een plantenbak zat te metselen en een spiegelglad rood pad naar het schuurtje wist te gieten van beton, voordat hij het minieme streepje gras aanpakte dat nog overbleef. Pas geleden nog ontdekte ik, dat mijn opa zowel in Soest als in Amersfoort tuinen had…
-
Nieuw Zeeland connectie
Auckland New Zealand Oom Wim heb ik nooit gezien. Al vóór onze geboorten was hij vertrokken naar het buitenland. Hij was getrouwd met ’tante Angèle’ maar in 1962 gescheiden. Deze tante leeft overigens nog steeds als ik dit berichtje schrijf. Hiernaast een selfie van haar met haar zoon Frederick William, die zich inmiddels al tijdenlang Tejas noemt. Familiecontacten waren oppervlakkig en vluchtig, is mijn indruk. Er bestaat van mij een opname die in 1956 gemaakt moet zijn, waarschijnlijk als kerstbrief. Deze is opgestuurd naar Nieuw Zeeland. Van een eventueel antwoord weet ik niets. Achteraf is het vreemd, misschien, maar een correspondentie heeft volgens mij nooit bestaan na die eerste jaren. Een…
-
Mijn babyboek
“De heer en mevrouw Engel Perquin geven met grote blijdschap kennis van de geboorte van hun zoon MARC. Eindhoven, 4 AUGUSTUS 1953, RUUSBROECLAAN 17. Tijdelijk: DIACONESSENHUIS “ Passend begint zo mijn babyboek, door mama bijgehouden in de eerste paar jaren van mijn leven. Blauw kaartje, mannelijke baby. De advertentie in het Eindhovens Dagblad had dezelfde tekst. Ook de publicatie van de Burgerlijke Stand op 5 augustus werd in het plakboek opgenomen. Met veel enthousiasme was mama aan dit werkje begonnen. Het bevat een verrassende hoeveelheid foto’s, brieven en andere wetenswaardigheden. Getuige de eerste bladzijde was mijn vader apetrots. Alleen het fotootje was héél klein. Het valt op het hele blad…
-
1977 – Zilveren Bruiloft
Han en Bea trouwden in Waalre op 10 juli 1952, dus op diezelfde dag in 1977 was er de zilveren bruiloft. Ze waren op vakantie in Tossa de Mar en wij gingen per trein naar ze toe met dit boek. Je hebt er in een ander blog al kunnen genieten van de foto’s van die dag. Nu zie je het album. Binnenkort Ga ik met de billen bloot. Letterlijk, heel eventjes, dus goed opletten!!! Mama heeft namelijk van mij / voor mij een fotoboek bijgehouden van mijn eerste levensjaren. Daarop vind je veel wetenswaardigheden over mijn gewicht, mijn vriendjes en vriendinnetjes enzovoorts… Het rode babyboek, dus.
-
Parklaan 85
Of hoe je een project kunt maken van je leven…. In 1975 kwam het huis op de Parklaan vrij. Kennissen van papa en mama hadden er gewoond en nu konden zij het huren. Papa werd wel enthousiast over de tuin, die hij in de loop der jaren flink heeft veranderd. Je ziet een vijver die hij eigenhandig bouwde. In een ander bericht zie je ook het kasje waar hij zijn orchideeën kweekte. Wat ik in het album tegenkwam was ook een overzicht van een werkperiode, van heel vroeg in de jaren ’50 tot aan zijn afscheid in 1980. Collega’s waarvan ik me maar in enkele gevallen de namen herinner. Hoe…
-
Jan Willem Diederik Engel
Een beer bij zijn Geboorte We waren nét verhuisd. Van de overvolle bovenwoning op Sint Servaasweg nummer 52, naar het zeer ruime huis op Koekoeklaan 2, Villapark Eindhoven… Ik vond het er helemaal niet leuk, maar dat is iets voor een ander verhaal. Jan Willem is de enige die in het nieuwe huis geboren is en gedoopt bij de lokale kerk, de Sint Antonius (inmiddels gesloopt). Ik herinner mij dat papa in zijn vrije uren een nieuwe slaapkamer aan het bouwen was. Zorgvuldig als hij altijd was had hij van die kamer in hout een maquette gemaakt, tot en met de zwarte tegels rondom de wastafel toe. Ook een joekel…
-
Tossa de Mar 1977
In 1977 waren papa en mama 25 jaar getrouwd. Het hoofdonderwerp is Tossa de Mar, met name de baai. De meeste foto’s zijn misschien van de jaren ervoor. Papa had ze niet per sé op tijd gerangschikt in zijn steekmappen. Het appartement was van een zekere Escher, die zichzelf op meerdere foto’s graag toont in het gezelschap van de dames. Op de een of andere manier, ik weet nog niet hoe, was Escher ook familie. (Ik denk van mama’s kant) Hoewel veel foto onscherp waren, plaats ik ze in de volgorde die ik in de map aantrof. Papa vond ze blijkbaar de moeite van het bewaren waard. Binnenkort Wordt naar…
-
Zoals de ouden zongen piepen de jongen
Projecten, projecten, projecten Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik wist altijd extra motivatie en werklust te putten uit projecten die te doen waren. Het kon niet gek genoeg, volle inzet – tijd – aandacht naar het project. Absurd veel tijd…. Zelfs gedoemde projecten moesten tot een goed einde gebracht worden. Misschien volkomen nutteloos, maar ‘het moest’. Uitwisselingsprojecten met een school op het platteland van Denemarken, waar men eigenlijk helemaal niks wilde met vreemdelingen, nog steeds niet. Een website op CDROM die ik creëerde voor deze uitwisseling. Een gezamenlijke opgezette excursie naar Istanbul die ik uiteindelijk alleen heb georganiseerd. Uitgebreide wereldmaaltijden voor 150 gasten… Eigen lesmethode… Enfin,…
-
Koekoeklaan 2
Eind 1959 was duidelijk dat we zouden verhuizen naar de Koekoeklaan in het Villapark van Eindhoven. Met het vijfde kind op komst zou de Sint Servaasweg 52 echt te krap worden. We zijn in de zomer van 1960 verhuisd. Ik herinner me dit, omdat ik veel van die eerste weken heb doorgebracht in bed en/of in quarantaine. Ik had geelzucht, dus ik moest in quarantaine met een dieet van taptemelk, macaroni met rundergehakt en nog meer van dat vetarme spul. Tot 1975 zouden we hier blijven. De buurt was me eerder al tegengevallen, want zodra ik mij de eerste keer buiten vertoonde werd me duidelijk gemaakt, dat ik met de…










