Albums
Fotoalbums in de familie
-
Poerwokerto 1922
Een fotoalbum van 100 jaar geleden, met daarin de babyfoto's van mijn vader. De familie was net een jaar geëmigreerd naar Nederlands Indië en de baan die opa Wim Engel daar had gevonden zal financieel wat ruimte hebben gegeven.
-
Schiermonnikoog, augustus 2006
Fotoalbum van ons bezoek aan Schiermonnikoog in 2006, bijna 20 jaar geleden. Alexander en Dorine hebben hun huisje Hendrik in het park ‘Klein Zwitserland’ en hadden ons uitgenodigd voor mijn verjaardag rond 4 augustus en dat was voor ons eigenlijk de eerste keer dat wij op het eiland waren. Binnenkort Terug de tijd in met Oma Engel (Henriëtte de Reede), die in 1959 een reis naar Nieuw Zeeland ondernam.
-
Amersfoort 1912
Mijn Oma Engel had behoorlijk wat fotoalbums verzameld. Ze maakte ‘kiekjes’, maar zoals je hier ziet kocht ze ook veel ansichtkaarten.In dit geval zie je aan weergave van haar oudste album, waar zij met haar ouders woonde in Amersfoort. Eerst in de vorm van een presentatie met toelichting. Onderaan een diashow per kaart. Binnenkort Laat ik je opnieuw een album zien, maar nu veel dichterbij voor de familie Engel, namelijk van onze vakantie(s) in Tossa de Mar. Na wat episodes in Oudorp, Schouwen Duiveland in het midden van de jaren ’60 (toen nét het vakantiegeld was ingevoerd) zochten we de Costa Brava op, telkens voor ongeveer 3 weken.
-
Bruine album
Oma Engel- De Reede verzamelde honderden ansichtkaarten in vele albums, die reizen en interesses toonden van haar en haar familie. Ik heb ook de achterzijden met verhalen, post of toelichtingen of commentaar opgenomen. Dit album, dat inmiddels alleen nog een deel van de kaft heeft bevat 150 foto’s van hetzelfde formaat: 10 x 15 cm. Verreweg het grootste deel daarvan bestaat uit briefkaarten die op een bepaalde locatie werden gekocht en zelden verstuurd. Ze werden dus meer gebruikt als kiekjes om de vakantie in of de reis naar een bepaald land of stad vast te leggen. Die, waarop mensen staan zijn meestal wel zelf gefotografeerd, maar dan nog steeds vaak…
-
Oma Brummen’s Reisherinneringen
Eigenlijk heette zij Johanna Everarda Woltera Muijderman, Jo voor vrienden en familie, maar ik noemde haar Oma Brummen. Zij was de moeder van mijn oma, oftewel mijn overgrootmoeder. Ik noemde haar zo als kleuter en herinner mij nog hoe ik bij haar – een vrouw van boven de 90 – op schoot werd gezet tijdens een bezoek. Ongelooflijk oud, zo dacht ik dat toen. Ook deze oma – op de kaarten te zien als ‘mama’ en als zij schreef aan de kleinkinderen ‘oma’ – maakte al vóór de Tweede Wereldoorlog meerdere reizen door Europa. In dit album komen die herinneringen samen, met uitzondering van de laatste. want die gingen over…


