-
Even pauze
Hoe ik in de laatste paar weken leerde, dat er 'nog veel meer was' dat over mijn opa verteld kon worden. Zoveel meer, dat een pauze inlassen de enige weg lijkt.
-
Insubordinatie
Sommige verhalen schrijven zichzelf. Hier is er eentje, waarin Wim Engel senior figureert. Het gaat om een gebeurtenis uit 1914. Toen enkele maanden later de rechtszaak – voor de Krijgsraad – speelde, waarover in de krant bericht werd onder het kopje hierboven… Helemaal onderaan het originele artikel. Ter zake zich te hebben schuldig gemaakt aan insubordinatie stond voor den Krijgsraad terecht een soldaat der infanterie, oud 24 jaar, afkomstig uit de gemeente Utrecht.Hem is ten laste gelegd, dat hij, op 31 Januari j.l. toen een officier hem op den Grooten Noord te Hoorn, des avonds ongeveer 8 uur tegen kwam en hem gelastte zich naar zijn kwartier te begeven, dezen…
-
Het ongeval
Ik wist dat mijn opa gestorven was bij een ongeluk met een auto op 22 augustus 1944. Eigenlijk raar, want toen was hij nog helemaal geen opa. 58 jaar, dat is niet oud, en het zou nog zeker 8 jaar duren voor het eerste kleinkind, Freddy, geboren werd. Hoe dan ook, in een eerder bericht schreef ik al dat het enige dat ik verder wist, was dat hij ‘door de moffen werd doodgereden‘. Wacht, voordat je nu zegt: “Leuk verzonnen, Marc” zal ik je tonen waar ik deze uitspraak vandaan heb. Eerst een fragment van Oom Wim, daarna een fragment van zijn moeder, die ik Oma Engel noemde. Mocht je…
-
De handtekening
Op mijn eerste archiefdag was ik aanvankelijk erg gericht op de dood van mijn opa. Mijn verwachting werd overtroffen! Maar …. de medewerker van het archief had dus gezegd, dat er meer informatie was… Daar was ik benieuwd naar en daarvoor moest ik een heel ander dossiernummer opvragen. Tot mijn verbazing kwamen er wel 5 of 6 dikke dossiermappen op een wagentje uit het magazijn…. Er was tussen mijn opa en het kantoor van Burgemeester en Wethouders van Amersfoort veel communicatie geweest. Nog het meest verbaasd was ik, dat ik een handtekening vond die overduidelijk van mijn opa was. Je hebt misschien enig idee wat het betekende om daar te…
-
Evidence Based Research
Verhalen boeien mij meer dan feiten, maar dat betekent niet dat ik geen feiten hoef te hebben. Het kán wel zonder, maar dan doe je geen genealogie, enkel mythologie. Vanuit mijn achtergrond als docent vind ik verhalen machtig interessant. Maar onderzoek doe je toch om feiten te vinden? Feiten ‘boven tafel’ te krijgen? Wordt de verzameling feiten groter en het aantal personen ook, dan groeit het belang om ze te organiseren. Waar ik in de jaren ’90 de informatie verwerkte een programma dat werkte onder DOS, (volgens mij getiteld Pro-Gen), zocht ik nu andere manieren. Het werd me snel duidelijk: je hebt software nodig, waarin je niet zomaar alles overtypt wat…
Dit vind je misschien ook leuk
Meer Kaarten van Nederlands Indië
1977 – Zilveren Bruiloft
Oma Brummen’s Reisherinneringen
-
Toevallige ontmoeting
Hoe ik mijn oom terugvond via het archief van Amersfoort
-
Generaties in genealogie
Hoe worden generaties genoemd in de genealogie en welke generaties zijn er in onze familie?
-
Waarom ik begon
Kort verhaal over mijn eerste ervaringen met genealogie en onderzoek in een archief, waarbij ik 'mijn opa vond'.
