Album Oorlogsjaren

Het fotoalbum dat nu volgt is waarschijnlijk bedoeld geweest om een beeld te schetsen van het leven in Amersfoort, nadat de verhuizing vanuit Soest was voltooid. De eerste foto’s geven de tuin weer zoals die op de Van Hogendorplaan nummer 7 was tegen het einde van 1938. Er is een vijver, perken met irissen en een terras met grasveldje. Wim junior is foto enthousiast geworden en maakt allerlei poses voor zelfportretjes. Hij gaat in dienst, het is 1939 en hij wordt 20. Alles is nog vrij komisch en losjes. Papa houdt zich voor de oorlog bezig met tennis bij ALTA, de Amersfoortse Lawn Tennis Club

Dan ineens moet het gezin net als alle inwoners een overgang zien te vinden naar de oorlogsjaren. Het is zeker niet bedoeld om een indruk te geven van de manier waarop de Tweede Wereldoorlog beleefd werd. In 1942 komt er bijvoorbeeld het 25 jarig huwelijk voorbij en het echtpaar wordt in de bloemen gezet. Ook laat familie – oma Jo en zus Coos, haar dochter Loes – stuurt foto’s op. , verder bevat het een verzameling foto’s die je in stilte moet bekijken. In 1944 komt namelijk Wim senior te overlijden door een schedelbasisfractuur na een ongeluk.

In wit staat op deze pagina genoteerd: Van Hogendorplaan 7 Amersfoort. Zomer 1939

ALTA bestaat nog steeds. In 2020 ben ik er even gaan kijken…. De L zou in feite vervangen moeten worden door een G want het gras is al lang vervangen door gravel, maar de naam was vermoedelijk al teveel ingeburgerd…

Waarschijnlijk ben je veel nieuwsgieriger om te zien hoe papa indertijd over het veld bewoog …. Enige actiefoto’s zijn er … Van de laatste ben ik zeker, dat is Han Engel

Vervolgens 2 pagina’s met zelfportretten van Wim Junior ….

Op een andere locatie – misschien Rotterdam?? Overveen?? wie zal het zeggen…. zit de familie Heisterkamp- de Reede, dat wil zeggen Coos zit in een tuinstoel buiten en haar dochter Loes laat zich fotograferen even verderop in de tuin, op een plek waar even later ook Oma (Jo de Reede – Muijderman)

Een indruk van het huis op de Van Hogendorplaan 7 staat óók op deze bladzijde.

Dan zijn we op de Prins Hendriklaan nr 21 in Overveen, in 1942. Daar woont Oma Jo. Ik weet uit verhalen van mijn oma Engel, dat haar zus Coos ernstig last had van rheuma… (Ze sprak het uit als ruima) … en al vroeg aan het bed gekluisterd was. In 1942 is dat naar ik aanneem zeker al begonnen ….

Terug naar Amersfoort. Wim junior heeft naar ik aanneem met een fototoestel geëxperimenteerd en via de zelfontspanner toch het hele gezin op de foto gezet. Ik geef ze hier wat groter weer, zodat je de gezichten kunt bestuderen….

Blijkbaar vond Wim de foto van zijn vader en moeder in de woonkamer voldoende geslaagd om nogmaals in groter formaat apart op een bladzijde te zetten. Hij schrijft erbij: 1941… Zijn vader had het toen behoorlijk zwaar gehad in zijn functie als Hoofd van de Luchtbeschermingsdienst en was denk ik blij dat hij rustig thuis kon zijn. Begin februari 1941 had hij namelijk eervol ontslag gekregen…

We krijgen nóg wat beelden van de Van Hogendorplaan en zien hoe de tuin achter uitzicht biedt op Amersfoort, hoe de woonkamer eruit ziet en hoe oma (geposeerd) zich aan haar kaptafel bezighoudt met haar toilet.

De beide volgende bladen geven enigszins een beeld van het feest op 23 augustus 1942. De fotograaf heeft opnieuw de zelfontspanner gebruikt en staat achter het bruidspaar met zijn broer Han en tussen hen in oma Jo.

Ook de woonkamer krijgt aandacht met een 13×18 foto die het blad vult.

Waar de foto’s op het blad erna vandaan komen weet ik niet, maar het lijken me afbeeldingen van een ander huis…. Ik zou me kunnen voorstellen weer in Overveen.. Er is een blad niks geplakt en dan zien we opnieuw oma Jo in haar huis….

Dan weer twee bladen die leeg blijven en dan hebben we – denk ik – 4 beelden van Amersfoort tijdens de oorlogsjaren. Wat hij fotografeert is de tram, die Amersfoort dan nog heeft….

Losse foto’s

Terugkerend thema bij veel van oma’s albums is niet alleen dat ze nooit zijn vol gekomen, maar óók dat er losse foto’s in werden achtergelaten, soms van vele jaren later…. Enkele van die foto’s zijn van de crematie in Velsen van opa, Wim Engel senior en enkele van de hongerwinter, waar oma er met haar moeder op uit gaat om hout te sprokkelen, dan wel aan voedsel te komen….

Oom Wim in New Zealand

Oom Wim is in 1946 geëmigreerd naar Nederkands Indië in de gedachte dat hij daar een beter leven kon opbouwen. Toen de oorlog van ons land tegen het vrije Indonesië daar tussen kwam is hij eerst naar Nederland teruggekomen en na zijn huwelijk in 1950 opnieuw geëmigreerd, deze keer naar Nieuw Zeeland, waar hij in de buurt van Auckland een huis bouwde. Over dat huwelijk was in dit album óók een losse foto te vinden, waarop men aan tafel zat en na de maaltijd een sigaret opstak. Wat ik totaal niet geweten heb is, dat oma Engel óók behoorde tot de rokers!! Over dat huwelijk gaat een ander album. In dit van Amersfoort vond ik ook losse foto’s van hem gedurende die jaren, tot en met een nieuwe – tijdelijke – liefde die wilde delen via foto’s…

Binnenkort

Aandacht voor – opnieuw in een fotoalbum – de geboorte van mijn vader in 1922, op midden Java in de stad Poerwokerto.