-
Evidence Based Research
Verhalen boeien mij meer dan feiten, maar dat betekent niet dat ik geen feiten hoef te hebben. Het kán wel zonder, maar dan doe je geen genealogie, enkel mythologie. Vanuit mijn achtergrond als docent vind ik verhalen machtig interessant. Maar onderzoek doe je toch om feiten te vinden? Feiten ‘boven tafel’ te krijgen? Wordt de verzameling feiten groter en het aantal personen ook, dan groeit het belang om ze te organiseren. Waar ik in de jaren ’90 de informatie verwerkte een programma dat werkte onder DOS, (volgens mij getiteld Pro-Gen), zocht ik nu andere manieren. Het werd me snel duidelijk: je hebt software nodig, waarin je niet zomaar alles overtypt wat…
-
Toevallige ontmoeting
Hoe ik mijn oom terugvond via het archief van Amersfoort
Dit vind je misschien ook leuk
Het jaar van Jacometti
Organisatie van de LBD
Verhuizen naar de OLV Toren
-
Generaties in genealogie
Hoe worden generaties genoemd in de genealogie en welke generaties zijn er in onze familie?
-
Waarom ik begon
Kort verhaal over mijn eerste ervaringen met genealogie en onderzoek in een archief, waarbij ik 'mijn opa vond'.
-
Jan Willem Diederik Engel
Een beer bij zijn Geboorte We waren nét verhuisd. Van de overvolle bovenwoning op Sint Servaasweg nummer 52, naar het zeer ruime huis op Koekoeklaan 2, Villapark Eindhoven… Ik vond het er helemaal niet leuk, maar dat is iets voor een ander verhaal. Jan Willem is de enige die in het nieuwe huis geboren is en gedoopt bij de lokale kerk, de Sint Antonius (inmiddels gesloopt). Ik herinner mij dat papa in zijn vrije uren een nieuwe slaapkamer aan het bouwen was. Zorgvuldig als hij altijd was had hij van die kamer in hout een maquette gemaakt, tot en met de zwarte tegels rondom de wastafel toe. Ook een joekel…
-
Oma Brummen’s Reisherinneringen
Eigenlijk heette zij Johanna Everarda Woltera Muijderman, Jo voor vrienden en familie, maar ik noemde haar Oma Brummen. Zij was de moeder van mijn oma, oftewel mijn overgrootmoeder. Ik noemde haar zo als kleuter en herinner mij nog hoe ik bij haar – een vrouw van boven de 90 – op schoot werd gezet tijdens een bezoek. Ongelooflijk oud, zo dacht ik dat toen. Ook deze oma – op de kaarten te zien als ‘mama’ en als zij schreef aan de kleinkinderen ‘oma’ – maakte al vóór de Tweede Wereldoorlog meerdere reizen door Europa. In dit album komen die herinneringen samen, met uitzondering van de laatste. want die gingen over…
