-
Indië
We moeten het hebben over Indië. Niet India, niet Indonesië, maar Indië, een zéér specifiek begrip, gebruikt door mijn voorouders en vele anderen. Zo’n theoretisch artikel als dit is natuurlijk helemaal niet nodig. Excuses, het ligt aan mij. Ik meen dat het nodig is om het verhaal van de familie Engel wat context te verschaffen. Een historisch verantwoord artikel wordt het nu óók weer niet, maar tóch een kleine inkijk. Zie het als een vooruitblik op nog te schrijven blogs…. Kolonie????. Een land dat botweg een ander land aan de andere kant van de wereld betitelt als haar bezit, dat is al verbazingwekkend genoeg. Landjepik op grote schaal. En minder onschuldig dan het spelletje…
Dit vind je misschien ook leuk
Nieuw werk aan de stamboom
De vroege jaren van Wim
Vrijwillige Dienst
-
Militair op locatie
Ik had de bedoeling om per standplaats te werken, maar zover is het nog niet. Mijn opa was 15 jaar lang militair. Hij begon als soldaat en eindigde als eerste luitenant. De foto bij dit artikel toont hem in 1915 toen hij die laatste titel net binnen had. Zelf schrijft hij op de achterkant dat het september is en dat hij met mannen van het 3e Departement van de 9e Infanterie op 3 daagse fietstocht was. De Eerste Luitenant lijkt de hoogste in rang te zijn geweest, want Wim Engel zit op deze foto pontificaal in het midden van de groep. Ik heb enige tijd met de gedachte gespeeld dat…
-
Vluchtelingen
Eerste Wereldoorlog, het ging al snel fout. Het front tussen Duitsers en Fransen lag in hoofdzaak ten zuiden van de Belgische grens. Antwerpen echter was van groot strategisch belang. Begin oktober viel de stad in handen van de Duitsers. Naar schatting vluchtten toen 40.000 soldaten en 1 miljoen Belgische burgers (!!) richting Nederland. Een van de steden waar erg veel Belgen werden opgevangen was Amersfoort, dat werd omgedoopt tot ‘Belgenhoofdstad van het land’, niet vreemd, dat daar later in 1938 het Belgenmonument werd onthuld. Liefst 19000 werden er opgevangen. De meesten van hen waren militairen, die konden verblijven in de Juliana van Stolberg kazerne (inmiddels heeft het een herbestemming en…
-
Vrijwillige Dienst
In mijn vorige verhaaltje meldde ik, dat ik van Wim Engel sr geen schoolgegevens kon vinden. Als na die tijd iets over hem wordt verteld in verband met zijn ‘intrede’ in het Nederlandse leger van 1905, dan is hij als 19 jarige blijkbaar ‘zonder beroep’. Ik kan alleen raden wat dat betekent. Hij was de oudste zoon de enige zoon – van een kleermaker in een geslacht van Amsterdamse kleermakers. Waarachtig zou je denken dat hij tegen z’n 19e toch wel een beroep geleerd had en dat zou heel waarschijnlijk het beroep van de ‘vaderen’ zijn: Kleermaker. Bij Wim Engel zie ik daar niets van. Geen zin? Geen kans? Geen…
-
Insubordinatie
Sommige verhalen schrijven zichzelf. Hier is er eentje, waarin Wim Engel senior figureert. Het gaat om een gebeurtenis uit 1914. Toen enkele maanden later de rechtszaak – voor de Krijgsraad – speelde, waarover in de krant bericht werd onder het kopje hierboven… Helemaal onderaan het originele artikel. Ter zake zich te hebben schuldig gemaakt aan insubordinatie stond voor den Krijgsraad terecht een soldaat der infanterie, oud 24 jaar, afkomstig uit de gemeente Utrecht.Hem is ten laste gelegd, dat hij, op 31 Januari j.l. toen een officier hem op den Grooten Noord te Hoorn, des avonds ongeveer 8 uur tegen kwam en hem gelastte zich naar zijn kwartier te begeven, dezen…
-
Vroege jaren met Wim -1916
Oude opnamen van Wim Engel en ‘Harry’ de Reede, deels nog voordat zij (1917) getrouwd waren en ieder een eigen leven in Amersfoort hadden. Ik heb meestal de achterzijde van de afbeeldingen een eigen plek gegeven in de presentatie. Voor het stamboomonderzoek kwam ik er dankzij de kaarten achter, dat zij samen in Den Haag hebben gewoond, nog voor ze naar Soest verhuisden… Afgaande op brieven die ik kreeg van Oom Wim is deze plaats schijnbaar wel altijd de bedoeling geweest, nadat zij in 1932 zijn geremigreerd vanuit Indonesië. Vestiging op de wat hogere en droge zandgronden van midden Utrecht was een gezochte plek voor iemand die leed aan reuma.…
-
Amersfoort 1912
Mijn Oma Engel had behoorlijk wat fotoalbums verzameld. Ze maakte ‘kiekjes’, maar zoals je hier ziet kocht ze ook veel ansichtkaarten. De presentatie geeft min of meer het bladeren door het album weer, zelfs met foto’s van vóór de Eerste Wereldoorlog!!.Gebruik desgewenst de 3 puntjes linksonder om de presentatie op volledig scherm krijgen. Binnenkort Laat ik je opnieuw een album zien, maar nu veel dichterbij voor de familie Engel, namelijk van onze vakantie(s) in Tossa de Mar. Na wat episodes in Oudorp, Schouwen Duiveland in het midden van de jaren ’60 (toen nét het vakantiegeld was ingevoerd) zochten we de Costa Brava op, telkens voor ongeveer 3 weken.
-
Oma’s oudste album
Mijn Oma Engel had behoorlijk wat fotoalbums verzameld – zie foto. Ook mijn vader fotografeerde er lustig op los met zijn Nikon. Dit speelde zich af vóór het digitale tijdperk. Oma maakte ‘kiekjes’, maar kocht ook veel ansichtkaarten. Papa bracht zijn rolletjes gewoon naar de winkel. De slide shows hebben min of meer de ‘look and feel’ van het album. Dit is het oudste album, met foto’s van begin twintigste eeuw. Gebruik desgewenst de 3 puntjes linksonder om de presentatie op volledig scherm krijgen. Binnenkort Laat ik je nog een album zien, dat ik ‘oma’s eerste’ heb genoemd. Het bevat dan ook heel oude foto’s, zelfs van vóór de Eerste…
Dit vind je misschien ook leuk
Terug in Nederland 1931
Oma Brummen’s Reisherinneringen
Tossa de Mar 1972
