Toevallige ontmoeting

Dat ik bij mijn eerste bezoek ooit aan een archief al ‘mijn opa terugvond’ had ik echt niet verwacht. Zomaar lees je een politierapport dat de toedracht beschrijft bij een ongeluk, dat mijn opa het leven kostte. Je kan aannemen dat ik al behoorlijk tevreden was. Toen ik óók nog een enorme correspondentie aantrof van, naar en over hem was ik helemaal onder de indruk. Maar daarbij bleef het niet, die dag.

Oom Wim

Een toevallige ontmoeting zette mij zelfs óók op het spoor van oom Wim in en vlak na de oorlog. Ik zat diep te neuzen in die dossiermappen. Het archief was vanwege corona vrijwel leeg, maar er was één andere persoon aan het zoeken. Hij werd achter een andere computer bijgestaan door een medewerkster en ik ving flarden op van hun conversatie. Toen de naam Engel viel spitste ik natuurlijk mijn oren. Het ging ongeveer zo: “Wij denken dat hij Willem Hendrik Engel heette en hij was actief als radiozendamateur. We denken ook dat hij in 1946 is vertrokken naar het buitenland., vermoedelijk Australië“

Binnenkort

Een gek met verstandsverbijstering? Verhalen uit de duim gezogen?? Ouweh…? Neen, ik probeerde bij mijn genealogie onderzoek echt uit te gaan van of te zoeken naar bewijs. Dat wordt dan een soort van opstapeling. Enfin, in het volgende blog gaat het over deze versie van ‘Evidence Base Research‘