Naar de OLV Toren
Het is 1 september 1939. Iedereen in Europa beseft: het wordt oorlog. In Amersfoort komt een telegram binnen, weliswaar via de Commissaris van de Koningin (Bosch van Rosenthal) maar direct van de regering. Alle steden moesten direct en permanent alle luisterposten bezetten die er waren.
Ineens was Hoofd zijn van de Luchtbeschermingsdienst een 24/7 baan geworden. En dat niet alleen, op eerder verzoek van Jacometti werd nu een eigen hoofdkwartier ingericht: De bekende Onze Lieve Vrouwe Toren in het oude centrum van de stad.
Blijkbaar heeft Wim Engel op 31 augustus een brief geschreven. Dat document heb ik niet gevonden. Hoe dan ook, B&W hebben besloten dat hij moet verhuizen. Toen ik in 2021 een bezoek bracht aan het Eemland archief vertelde een medewerkster mij, dat haar moeder in de oorlogstijd had gewoond aan het Onze Lieve Vrouwe plein tegenover de ‘Lange Jan’ en haar had verteld hoe ‘die man daar zielig alleen zat, al die tijd.’ Echt alleen zal hij niet geweest zijn, want op de eerste verdieping van de toren zat een luisterpost van de LBD. Op zijn minst daarmee moet met enige regelmaat sprake zijn geweest van contact, maar het was de beleving van een meisje daar.
Het is menens. De oorlog is nog niet in Amersfoort, maar je voelt de spanning toenemen. Nu moet niet alleen elke dag en nacht de kijk- en luisterpost bezet zijn, de minister verlangt óók dat er strikt wordt toegezien op het doven van het licht in de stad.
Dit is niet langer een erebaantje….
