Waarom ik begon

Toen in 1991 mijn zoon geboren werd begon ik voor het eerst te denken over mijn familiegeschiedenis. Met een lange brief maakte ik contact met oom Wim, die al 40 jaar in Nieuw Zeeland woonde en die ik nooit gezien had. Behalve een bandopname die mijn vader maakte toen ik 3 jaar oud was, was deze oom Wim eigenlijk een mysterie gebleven. Ik vond het heel stoer, dat herinner ik me. Emigreren en zelf een huis bouwen, toe maar. Op bezoekjes bij mijn oma kon ik dat volgen in een van haar fotoalbums. Ik had dan ook wel enig idee hoe oom Wim eruit zag, maar daar hield het mee op. Papa was net 4 jaar geleden gestorven, dus aan hem kon ik het niet meer vragen en mama gaf alleen algemene antwoorden als ik ernaar vroeg. Hoe was zijn verhouding met zijn broer – mijn vader – geweest??? Waarom was hij vertrokken uit Nederland? Hoe hield hij contact met oma? Wat was er gebeurd met zijn vrouw en zoon? En…. hoe zat het met de generaties ervóór???

Correspondentie

De correspondentie met oom Wim verliep hartelijk. We schreven elkaar diverse brieven van wel 10 kantjes, hij typte trouwens het merendeel op luchtpost papier. Helaas duurde deze uitwisseling niet heel lang. Oom Wim had kanker, vertelde hij in 1993, waarvan hij niet meer zou genezen. Ik kreeg van hem in een van zijn brieven een overzicht van zijn familie, voor zover hij daarvan wist. Oom Wim vertelde er bij, dat zijn vader, mijn opa (óók een Wim Engel) al in de jaren ’30 met dergelijk onderzoek bezig was geweest. Het waren namen en geboortejaren en sterfdata, niet veel meer dan dat, maar het was een mooi begin.

Computer gebruik

Ondanks dat fraaie begin bleek het voor mij moeilijk het stamboomonderzoek door te zetten naast mijn werk. Ik legde wat ik gekregen had vast met behulp van een computerprogramma. Let wel, het was nog geen 1995, dus gebruikte ik geen uitgebreid en modern grafisch programma om dit te doen. Ik meen me te herinneren dat het Pro-Gen was, een programma dat werkte onder DOS. Daar bleef het zo’n beetje bij en pas 30 jaar later vond ik het oude bestand terug. ‘Familie Engel.ged’ stond nog steeds op een harde schijf (nadat ik het van een floppy disk had overgezet!). Ik ging ermee aan de slag, omdat ik nu eindelijk tijd en gelegenheid had om dat onderzoek voort te zetten. ‘ged’ staat trouwens voor GEDCOM, een formaat voor uitwisseling van gegevens, dat al vroeg in het tijdperk van de computer is ontwikkeld door leden van de meest beroemde kerkelijke organisatie die zich bezighoudt met stamboomonderzoek, de LDS. In de afbeelding zie je enkele van de afkortingen die al meer dan 50 jaar geleden werden afgesproken. Waarom zij dat doen, daar besteed ik later nog wel eens een bericht aan.

Startpunt

Ik besloot dat het beginpunt voor mijn nieuwe onderzoek de naam Willem Frederik Engel zou zijn. Zowel mijn oom als mijn opa droegen die naam en ik wist dat die ook in de generaties ervoor vaak voorkwam. Het meest intrigerend was het verhaal van mijn opa, dat onbekend was in mijn familie. De echte trigger was de zin: “Hij is door de moffen doodgereden,” die bijna terloops voorkwam in een brief van oom Wim, maar die ik óók kon lezen in enkele dagboek aantekeningen van mijn oma.

Aangezien dit was gebeurd in Amersfoort leek het een goed idee om een archief in die buurt op te zoeken. Wist ik veel, dat dit midden in die stad ligt?? Ik was nog nooit in een archief geweest. Archief Eemland, heet het, met een eigen website, waar je namen kon intypen en zoeken in de database. Ik heb de naam Willem Frederik Engel ingetoetst en vond inderdaad wat gegevens, waarvan ik de helft niet begreep. Amateur als ik was!

De AVG ligt dwars

Als je overigens op dit moment, 2025, die naam invoert vind je niets, op een stuk of 200 artikelen in kranten na (verdeeld over de 3 onderdelen van deze naam en de spaties ertussen houd je erg weinig concreets over) De wet op de privacy kan dat blijkbaar niet meer toestaan.

Dus heb ik in 2020 de stoute schoenen aangetrokken en een email gestuurd. Het was volop coronatijd. Gewoon maar gevraagd naar het ongeluk in augustus 1944. Het antwoord was hoopgevend. Ik kon politierapporten komen inzien en zou dan waarschijnlijk wel iets vinden over mijn opa rond de 22-8-1944 …, maar vermoedelijk nog meer dan dat!!!

Archief Eemland

Ik vond zijn handtekening en ik vond óók nog een nieuw contact. Daarover in andere berichten.

Binnenkort

Je kent nu mijn startpunt. In het volgende blog doe ik een klein boekje open over de generaties Engelen in Nederland…