-
Holland eerst
Ofwel: Hoe een clubje een politieke partij werd Nee inderdaad, geen prettige titel. In dit tijdgewricht en politieke klimaat horen we over ‘America First’, maar denk niet dat Trumpianen aan de overkant van de oceaan het alleenrecht hebben op dit motto. Ook Nederlanders kunnen er wat van. En …. als het gaat om Indië : toen kónden er wat van…. Tussen je oren Kolonialisme heet het, en dat is veel meer dan een aardrijkskundig of historisch fenomeen. Dit is een noodzakelijke toelichting op de situatie, waarin zich 100 jaar geleden mijn grootouders bevonden…. Kolonialisme zit evenveel in de hoofden van kolonialen. Ook aan opa Wim Engel senior en zijn gezin…
-
Engel & Co
De NHM figureert op diverse manieren in het verhaal van mijn grootouders in Indië. NHM is de Nederlandse Handel-Maatschappij, een import-export bedrijf dat de financiële situatie moest verbeteren. Door de koning opgericht in 1824 en nog steeds beïnvloed door het hof in de tijd waarover ik spreek, de jaren ’20 van de twintigste eeuw. Dat ging pas echt goed, toen Willem 1 het monopolie op opium aan de NHM gaf. Spoedig kwam daar textiel bij en dankzij het bankoptreden dat de NHM ging doen kwam in Nederland de textiel industrie van de grond. Koffie, thee, suiker, specerijen en tabak waren er al eeuwen. Multatuli klaagde in zijn Max Havelaar de…
-
Indië
We moeten het hebben over Indië. Niet India, niet Indonesië, maar Indië, een zéér specifiek begrip, gebruikt door mijn voorouders en vele anderen. Zo’n theoretisch artikel als dit is natuurlijk helemaal niet nodig. Excuses, het ligt aan mij. Ik meen dat het nodig is om het verhaal van de familie Engel wat context te verschaffen. Een historisch verantwoord artikel wordt het nu óók weer niet, maar tóch een kleine inkijk. Zie het als een vooruitblik op nog te schrijven blogs…. Kolonie????. Een land dat botweg een ander land aan de andere kant van de wereld betitelt als haar bezit, dat is al verbazingwekkend genoeg. Landjepik op grote schaal. En minder onschuldig dan het spelletje…
-
Ups and Downs in Indië
Een bericht over de carrière van mijn opa. Volgens mij is het niet altijd even soepel verlopen. De beloftes waren mooi, maar de werkelijkheid had andere plannen. Uit documenten die ik vond blijkt, dat hij in december 1920 vernam ergens in maart 1921 te kunnen beginnen met werken voor ‘den Gouverneur Generaal’ en dan wel als ‘gegradueerd ambtenaar’. Zeg maar een ambtenaar met een studie en aangezien mijn opa goed was in rekenen en boekhouden kun je een beeld maken van het soort werk dat van hem verwacht werd. In zijn eigen archief bewaarde hij brieven, waaruit blijkt dat de Minister van Koloniën hem aanstelt bij de Staatsspoor- en Tramwegen.…
-
Even pauze
Hoe ik in de laatste paar weken leerde, dat er 'nog veel meer was' dat over mijn opa verteld kon worden. Zoveel meer, dat een pauze inlassen de enige weg lijkt.
-
Oma Brummen’s Reisherinneringen
Eigenlijk heette zij Johanna Everarda Woltera Muijderman, Jo voor vrienden en familie, maar ik noemde haar Oma Brummen. Zij was de moeder van mijn oma, oftewel mijn overgrootmoeder. Ik noemde haar zo als kleuter en herinner mij nog hoe ik bij haar – een vrouw van boven de 90 – op schoot werd gezet tijdens een bezoek. Ongelooflijk oud, zo dacht ik dat toen. Ook deze oma – op de kaarten te zien als ‘mama’ en als zij schreef aan de kleinkinderen ‘oma’ – maakte al vóór de Tweede Wereldoorlog meerdere reizen door Europa. In dit album komen die herinneringen samen, met uitzondering van de laatste. want die gingen over…
